Eitt innspark til kjakið um skrásett parlag. Viðurkenna við framvegis einans aldargamla skikkin, at einans gift pør eru verulig pør? Taka vit gamlan sið framum rættindi hins einstaka at arva eftir maka sín? Skulu vit standa við tað gamla, ella skulu vit taka við tí nýggja?