Herfyri var eg og hugdi at leikinum "Kvinnan í svørtum", sum tjóðpallurin hevði sett upp. Meðan eg siti og bíði eftir fyrsta replikki, meðan onnur eru í holtur við at sløkkja fartelefonir, hyggi eg runt um meg. Eitt lítið kalt høli. Tað er tað. Tað er tað, tað er. Eitt lítið kalt høli, tað er alt.

 

Er hetta rætt? Tí læt meg siga tað beinanvegin: Leikurin var fantastiskur! Tað er synd, at hesir dugnaligu sjónleikarir ikki fáa tær sømdir, ið teimum eru uppibornar.

 

Skulu vit hava ein Tjóðpall? Vilja vit hava eina livandi og virkandi sjónleikaramentan? Halda vit, at sjónleikarar eru eins og 3. deildar fótbóltsspælarar - spæla til stuttleika og hugna?